Ευρυζωνικότητα

                               

 

Εδώ και καιρό η κυβέρνηση ακολουθεί μία Ψηφιακή Στρατηγική όπως έχω διαβάσει να την αποκαλούνε, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα υποδέχεται την “Ευρυζωνικότητα”. Και εγώ απορούσα μέχρι που έψαξα στο διαδύκτιο. Με τον όρο «ευρυζωνικότητα» ορίζεται:

• Υποδομή σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών για την ταχύτατη μεταφορά δεδομένων, πληροφορίας και γνώσης, με πολύ χαμηλό κόστος.
• Παροχή πολύ γρήγορων συνδέσεων στο Διαδίκτυο (Internet) σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού, με ανταγωνιστικές τιμές, με τη μορφή καταναλωτικού αγαθού.

Αυτό όπως καταλαβαίνετε είναι αναγκαίο για τη σύγχρονη Ελλάδα. Μία ανεπτυγμένη χώρα πρέπει οπωσδήποτε να κατέχει δίκτυα ικανά να εξυπηρετήσουν όλες τις ανάγκες τόσο των πολιτών, όσο και μεγάλων επιχειρήσεων.

Στην Ιαπωνία για παράδειγμα, όπου τα 40 Mbps θεωρούνται λογικά, ο μέσος πολίτης θα κατεβάσει το τραγούδι που θέλει πριν καλά καλά κάνει κλικ! Έτσι και εδώ στην Ελλάδα ελπίζουμε να φτάσουμε σε τέτοια “επιτέυγματα”! Μέχρι στιγμής και στο Ηράκλειο της Κρήτης, έχουμε μέχρι και 20Mbps υπό ορισμένες συνθήκες. Οι προσπάθειες όμως που γίνονται είναι σωστές και φιλότιμες. Καλή συνέχεια!

Η Εθνική μας σκόνταψε!

Πόσο ειρωνικό μπορεί να είναι μία ομάδα να βρίσκεται στην κορυφή μίας διοργάνωσης και από τη μία στιγμή στην άλλη να πέφτει στον πάτο της; Και πόσο απίθανο είναι; Εμείς λοιπόν, οι απίθανοι Έλληνες το ζήσαμε και αυτό! Δε χρειάζεται να επαναλμβάνω τα ιστορικά στοιχεία… Τα ξέρουμε όλοι…

 

Απογοητευτήκαμε φέτος βλέποντας την ομάδα μας να φεύγει χωρίς βαθμό από τα γήπεδα της Κεντικής Ευρώπης… Και αναπόφευκτα αυτή η απογοήτεσυη έπεσε στα κεφάλια των ποδοσφαιριστών και της τεχνικής ομάδας… Τους βομβάρδισαν οι Έλληνες φίλαθλοι, ο ελληνικός και ξένος τύπος. Βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα πλήθος διψασμένο για νίκες, διακρίσεις και δόξες. Οι διαφημιστές που τόσα είχαν επενδύσει πάνω τους, τραβάνε τα μαλλιά τους (όσοι έχουν)… 

 

Και αναρωτιέμαι και εγώ: Γιατί παραπονιούνται; Η εθνική μας δε μπορούσε να καταρίψει τους νόμους της Φυσικής! Ο Νεύτων ανακάλυψε τη βαρύτητα και έκτοτε είναι νόμος; Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει… Συμφωνώ, ότι η εθνική όχι μόνο έπεσε στο έδαφος, αλλά βυθίστηκε και κάτω από αυτό με τις επιδόσεις της. Ας μην είμαστε όμως αχάριστοι. Σε τέτοιες ώρες αρκεί να σκεφτούμε ότι πριν τέσσερα χρόνια κανείς δεν περίμενε την εθνική μας (με ωραίο ποδόσφαιρο και μία γερή δόση τύχης) να ανέβει στην πρώτη θέση της Ευρώπης. Αφού μας χαρίσανε τέτοιες στιγμές απλώς ας κάνουμε τα στραβά μάτια και πάμε παρακάτω…

 

Όποιος το είπε ήταν σίγουρα πολύ σοφός: “Πέφτουμε για να μάθουμε να σηκωνόμαστε”

 

Η πόλη μέσα στην πόλη

   Πριν μία εβδομάδα, έκλεισε ο κύκλος εκδηλώσεων που είχε αρχίσει με αφορμή ένα διαγωνισμό φωτογραφίας που ανακυρήχθηκε στην πόλη μας, με θέμα: “Το Ηράκλειο”. Οι καλύτερες φωτογραφίες επιλέχτηκαν και βραβεύτηκαν σε ένα διαγωνισμό στον οποίο έλαβαν μέρος εβδομηντα έξι φωτογράφοι με συνολικά πάνω από εκατό φωτογραφίες. 

   Όμως ένας τυχαίος επισκέπτης στο Ηράκλειο, ένας ξένος που θα ερχόταν για διακοπές και τυχαία θα έμπαινε στη έκθεση, θα σχημάτιζε λάθος εικόνα για το Ηράκλειο. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν τη μαύρη μεριά της πόλης. Παραμελημένες συνοικίες, άσχημοι δρόμοι, παρατημένα κτίρια δεσπόζουν στις φωτογραφίες. Κάτι τέτοιο με κάνει και αναρωτιέμαι: Μήπως οι φωτογράφοι ήθελαν με αυτό τον τρόπο να εκφράσουν το παράπονό τους για αυτές τις συνοικίες, ή μήπως οι κριτές ήθελαν να δείξουν ότι σημεία της πόλης μας χρίζουν “εκμοντερνισμού” και δραστικών “έργων”;

Κλίνω προς το δεύτερο έχοντας ακούσει ιστορίες για δυσφήμηση συνοικιών σε μεγαλουπόλεις του εξωτερικού από τις αρχές με απώτερο σκοπό τον “καθαρισμό” και “εκσυχρονισμό” των συνοικιών αυτών ώστε να μην αποτελούν “στίγμα” για τις πόλεις αυτές. Κάτι τέτοιο με κάνει και αναθεωρώ τις απόψεις μου περί δίκαιη επιλογής και βράβευσης των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό.

 

 

 

Πολιτιστικό τριήμερο στο σχολείο μας

   Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το 3ο Πολιτιστικό τριήμερο στο σχολείο μας. Λίγο πριν κλείσουμε για τις εξετάσεις, με την πολύτιμη βοήθεια των καθηγητών μας, διαβάσαμε, ακούσαμε και μάθαμε.  

   Τις πρώτες δύο μέρες έλαβαν χώρα τρεις διαλέξεις: Μία από ψυχολόγο ειδικευμένο στους εφήβους και δύο από φυσικούς. Η Α’ Λυκείου παρακολούθησε τη διάλεξη “Αλήθειες και ψέματα των εφήβων”. Οι δύο μεγαλύτερες τάξεις παρακολούθησαν διαλέξεις σχετικές με τη γέννηση του σύμπαντος. Δυστυχώς δεν επιτράπηκε στα παιδιά να παρακολουθήσουν παραπάνω από μία διάλεξη, παρ’ όλο που πολλοί ενδιαφέρονταν.

   Την τρίτη μέρα ακούσαμε ένα μουσικό αφιέρωμα στο Νίκο Καββαδία οργανομένο εξ’ ολοκλήρου από παιδιά της Γ’ Λυκείου.

   Τέλος, οργανώθηκε έκθεση βιβλίου, στην οποία “πωλητές” ήταν εθελοντικά τα παιδιά της Β’ Λυκείου. Τα έσοδα διατέθηκαν για τη αγορά βιβλίων για τη βιβλιοθήκη του σχολείου.

Βγες και πες

Ως γνωστόν, η επικαιρότητα αλλάζει καθημερινά. Τα δελτία ειδήσεων συνήθως ξεχνάνε όλα τα χθεσινά και ανοίγουν συνεχώς καινούριους φακέλους με ζουμερά θέματα και με σκοπό την τηλεθέαση. Ωραία μέχρι εδώ. Δεν είναι παράξενο όμως που ενώ η επικαιρότητα αλλάζει, εμείς βλέπουμε συνεχώς τα ίδια πρόσωπα στα τηλεοπτικά παράθυρα; Είναι φοβερό πως μερικοί σε αυτόν τον κόσμο τυχαίνει να είναι “παντογνώστες”. Σχολιάζουν επί παντός επιστητού και μάλιστα όχι με τον ομορφότερο τρόπο, θέλοντας πάντα να επιβάλλουν τη γνώμη τους. Ονόματα δεν χρειάζεται να αναφέρω. Όλοι ξέρουμε εκείνους που βγαίνουν χαλαροί στα τηλεοπτικά παράθυρα και μιλάνε χωρίς σταματημό. Σχολιάζουν, διαφωνούν, φωνάζουν, χτυπιούνται, βρίζονται και ο καημένος ο τηλεθεατής τελικά δεν ενημερώνεται καθόλου ουσιαστικά.

Δεν καταδικάζουμε όσους ("φτωχούς") ντοπάρονται;

Στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μου αναφέρθηκα σε μία δημοσίευση του κύριου Κωνσταντόπουλου στην εφημερίδα “Καθημερινή”. Μου άρεσε πολύ σε γενικές γραμμές και παραθέτω το σύνδεσμο για όσους ενδιαφέρονται: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_sport_2_18/04/2008_266974

Όμως το κλείσιμό του με βρίσκει αντίθετο. “ΔΕΝ καταδικαζουμε όποιους αθλητές (ειδικά τους προερχόμενους από φτωχές οικογένειες) καταφεύγουν στο ντόπινγκ, με σκοπό να εξασφαλίσουν το βιοποριστικό μέλλον τους. Αυτοί είναι τα θύματα ενός παγκόσμιου συστήματος…”, γράφει.

Είναι θύματα ενός παγκόσμιου συστήματος; Από τη στιγμή που ενηλικιώνεσαι και θεωρείσαι υπεύθυνος των πράξεών σου δεν μπορείς να καταφεύγεις στην δικαιολογία αυτή. το “βιοποριστικό μέλλον τους” δεν θα επιτευχθεί μέσα από από τις απαγορευμένες ουσίες. Δεν είναι αυτή η λύση. Δεν είναι δυνατόν να ενθαρρύνουμε τέτοιες συμπεριφορές. Φυσικά και τις καταδικάζουμε χωρίς ελφρυντικά για να αποφύγουμε καταστάσεις σαν αυτή του Μαρτίου.

Το παγκόσμιο σύστημα υπάρχει. Εμείς πρέπει να του αντιστεκόμαστε και όχι να το αφήνουμε να μας καθοδηγεί.

Κάτσετε κάτω από τη WADA τώρα!

“Θα ξεκινησουμε από το αυτονόητο. Καταδικάζουμε τη χρήση απαγορευμένων, για τον αθλητισμό, ουσιών. Οχι τόσο γιατί απάδει προς το αθάνατο αρχαίο πνεύμα, τον «αγνό πατέρα του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού» (αυτό πέθανε εδώ και πάρα πολλά χρόνια), αλλά για δύο λόγους. Για την προστασία της υγείας των αθλητών. Και για την εξασφάλιση συναγωνισμού επί ίσοις όροις. Ωστε να νικά ο πλέον ταλαντούχος και ο καλύτερα προπονημένος.”

Έτσι ξεκινά σε πρόσφατο άρθρο του στην “Καθημερινή” ο κύριος Κωνσταντόπουλος. Εμείς “καταδικάζουμε”. Ποιόν καταδικάζουμε όμως; Τους έντεκα αθλητές που βρέθηκαν ντοπαρισμένοι; τον κύριο Ιακώβου; την Ομοσπονδία; Όπως και να έχει η ΕΟΑΒ το έχασε το παιχνίδι. Εκτέθηκε τόσο πολύ που αρχίζουμε να αμφιβάλουμε: μήπως όλα τα προηγούμενα μετάλλια, ή τουλα΄χιστον ένα σημαντικό ποσοστό, ήρθε από αθλητές “μετεωρίτες” που ξαφνικά απέδωσαν ένα 200% και εξαφανίστηκαν; μήπως τα περισσότερα προηγούμενα μετάλλια ήταν “ψεύτικα”; Και τέλος πάντον γιατι όσοι ευθύνονται δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους; Εγώ αυτούς καταδικάζω: όσους έχουν ευθύνες και δεν τις αναλαμβάνουν.